Monday, May 2, 2011

लाटण्याने मारताना......


कधी कुण्या काळी भाळला होता
वाटली होती ती त्यास स्वर्गातील रंभा
आज पण लाटण्याने मारताना
प्रकट करी ती स्वरूप तिचे जगदंबा..........

अंगी वीररस तिच्या,उडे असा हाहाःकार
आईगं! मेलो गं! फोडे तो बिचारा हुंकार
घर जणू त्यास युद्धभूमीच वाटे
यमसदनीचा यमदूत रोज त्यास भेटे...........

ऑफिसात त्याची पाहून घ्यावी ऐट
पण असे चक्क ती बेगडी
कुठेच कुणास ना ठाऊक हा पठ्ठा
घरी असे चक्क घरगडी....

रोज त्याच्या मागे ती
बनून फिरे हिटलर
लाटण्याने मारताना म्हणे
आता हे काम कर मग ते काम कर.....

वटसावित्रीला, "सात जन्म हाच पती लाभो"
म्हणे वडाला करून ती स्पर्श
खिडकीतून पाहताना तो म्हणे
देवा हे चालू आहे पहिले वर्ष की सातवे वर्ष......

कधी त्याच्या मुखी
न शब्द फुटे चकार
निघालाच कधी चुकून तर
कानाखाली तिचे बसती सपासप वार.....

खरच त्याची मला फारच येई कीव
वाटे त्याची काय अवस्था ही बिचारी
आणि मग माझ्या थोडे हसू येई गाली
आणि वाटे बरे आम्ही आहोत ब्रम्हचारी......

genius_pankaj

1 comment: