कोण?

कोण?
कुणीतरी पुसले कोण?
तो बावरला थोडासा म्हटला कोण?
पुन्हा कोठूनसा आवाज ...विचारले कोण?
तो म्हटला मज न ठाऊक कोण?
यावर सारे जग हसले ......
जग पुनःपुन्हा हसले.....
त्याच्या मनाला ते फारच सलले
आणि मग शोध चालू झाला कोण?
तहान सरली,भूक सरली केवळ शोध कोण?
जिकडे तिकडे एकच शोध कोण?
मग सापडले असे काही विलक्षण...
मनी ब्रम्हानंद मुखी तेज भरभरून
जग आता म्हणे.....
यासारीखा आजवरी जाहला का कोण?


genius_pankaj

तरी जगतो आहे......

नकोनकोसा जीवन कलह 

त्यात तिचा तो विरह 

सारेच कसे असह्य
तरी जगतो आहे......

गाडीतली ती गर्दी
प्राण कंठाशी अगदी
पण चणचण त्या नगदी
तरी जगतो आहे......

आशेच्या नभात अभ्र झाले गोळा
भावनांचा साफ चोळामोळा
मनी झुले रिकामाच हिंदोळा
तरी जगतो आहे.......

विचारांचा साचला चिखल
कित्येक प्रश्नांची न उकल
जन झिडकारिती सकल
तरी जगतो आहे......

कोमेजलेल्या इच्छा
कोणीही न करी पृच्छा
निराशेचा सततचा पिच्छा
तरी जगतो आहे........ 

खोल रुजलेली कृष्णविवरे

सतत ओले पापण्यांचे किनारे 

नियती सदा खड्ग उगारे 

तरी जगतो आहे.....

पण किती दिवस राहतील बंद दैवाची दारे

तिमिरालाही असते प्रकाशाचे भय रे 

वाहतीलच कधीतरी चैतन्याचे वारे 

म्हणून जगतो आहे......




genius_pankaj

अजून कुठेतरी

अजून कुठेतरी जळते मिणमिणती वात
अजून कुठेतरी उंबरठ्यावर रेंगाळते रात
अजून कुठेतरी नयनांचे चातक
त्या चेहऱ्याच्या शोधात

अजून कुठेतरी जाणवतो तो नाजूक स्पर्श
अजून कुठेतरी दरवळतो तो निरागस हर्ष
अजून कुठेतरी त्या प्रतिमेचा उत्कर्ष
कुणाच्यातरी दर्पणात

अजून कुठेतरी किणकिणतात ते घुंगरू
अजून कुठेतरी शब्दवेडे ते अधरू
अजून कुठेतरी होतसे साकारू
ते चित्र कुणा कुंचल्यात

अजून कुठेतरी तरुतळी ती एक व्यक्ती
अजून कुठेतरी भोवताली फिरे ती आसक्ती
अजून कुठेतरी त्या आसक्तीची भक्ती
दडलेली एखाद्या हृदयात

अजून कुठेतरी माळरानी घुमतो तो नाद
अजून कुठेतरी एक आवाज घाली साद
अजून कुठेतरी मनाचा मनाशीच वाद
अडकून भल्याबुऱ्याच्या गहनांत

अजून कुठेतरी संपताना आयुष्याची तडजोड
अजून कुठेतरी लागलेली अनंताची ओढ
अजून कुठेतरी समाधी स्वप्न गोड
फुलताना कुण्या अंतरंगात ....................

genius_pankaj

अरे आभाळा आभाळा

अरे आभाळा आभाळा
थोडे शिंपड की तव जळा
पहा मम दाटुनी आला गळा
प्राण कंठाशी की रे आला...

पहा ग्रीष्म किती कठोर
करी नुसती लाही लाही
माझ्या तनुस ती रे न साही
घेऊन ये न त्या घनमाला
थोडे शिंपड की तव जळा...

वर्षाऋतूचा काळ आला
त्या शुभ्र धारांचा
चक्षुंस लागला लळा
पाहुंदे न तो सोहळा
थोडे शिंपड की तव जळा....

पहा सृष्टीच्या उदरात
भडकली भारी ज्वाला
निःस्थब्धही येथला
तरुंखालचा पालापाचोळा
साद घाली त्या वावटळीला
थोडे शिंपड की तव जळा....

बरसता तू धरती नाचेल
होऊनी अल्लड बाला
सृष्टी सारी क्षणात विसावेल
नसानसांत चैतन्य दरवळेल
मग मिळूनी आपण दोघे
भोगूया निवांत मृदगंधाला
थोडे शिंपड की तव जळा....

अरे आभाळा आभाळा....


genius_pankaj

बालपण एक सुखद अनुभव

जाहलो मी तरुण
परि मन अजूनही बाल
लहानपणीच्या आठवणी
अजूनही चुंबीताती गाल.....

जीवन स्थिरस्थावर करण्यास
गरुडझेपेची आवश्यकता सतावते
पण मन अजूनही
बालपणीच्या फुलपाखरांमागे धावते.....

हृदयात आता एकच गोष्ट
पैसा पैसा अन पैसा
तरीसुद्धा कधीतरी आठवतात
लहानपणीच्या गोष्टी आणि
त्या गोष्टीतले कासव आणि ससा.....

आज जगती नाही आम्हाला मान
झालो आहोत इथे बेकार
तरी आठवते कसे सारे मित्र होते मानत
आणि मीच होतो सर्वात हुशार.......

जीवनपटावर आता
शुल्लक प्याद्याचे आमुचे स्थान
पण आठवते ते बालपण
जेव्हा आमुच्याच जीवनाचे
आम्ही राजे होतो महान......

आता फिरतो आहोत बदलत
भाड्याची ती घरे
पण आमुच्यासाठी लहानपणी
कधी आम्हीही रचले होते
वाळूचे किल्ले आणि मनोरे.......

आठवतही नाही लहानपणी
किती किती कसे कसे
खेळलो असेन खेळ
आता जमतात फक्त
शब्दांचेच हे खेळ........

जाहलो मी तरुण
परि मन अजूनही बाल
लहानपणीच्या आठवणी
अजूनही चुंबीताती गाल....


genius_pankaj

पुनरावृत्ती

पुन्हा डोळे उघडावे
तेच तेच ते पुन्हा पहावे
पुन्हा पुन्हा तेच ते संदर्भ
केवळ बदलत राहती नावे

पुन्हा भेटावी तीच माया
नित्याची तीच ती नाती
पुन्हा पुन्हा पिचावी काया
पुन्हा त्याच त्या विझणार्या वाती

पुन्हा तोच तोच मोहपाश
मन पुन्हा कुठेतरी जडावे
मग नको नको वाटेतरी पुन्हा
त्याच चिखलात रुतुनी पडावे

पुन्हा तीच पायवाट चालावी
पुन्हा पुन्हा लागावी तीच वळणे
मग तोच तो नित्याचा अंधार
पुन्हा पुन्हा ते ओसाड जगणे

पुन्हा स्वप्नभंग आणि
धाय मोकलून रडावे
अशासाठीच का जन्म सारा
की पुन्हा पुन्हा हे घडावे.........



genius_pankaj