कुणी दगड धरू जाता त्यास सोने पडावे हाती।
अथवा आंधळ्यास मिळावी अकस्मात नेत्रज्योती॥
तू भेटलीस ,तेव्हा मज क्षणिक वाटले होते तैसे।
परि तू सुद्धा कमलपत्रावरील निसटणारे दवबिंदु जैसे॥
अखेर तू सुद्धा ठरलीस ना मृगजळ।
क्षितिजावरचा क्षणिक भासमय खेळ॥
genius_pankaj
No comments:
Post a Comment